- seksguru.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Nie akceptuję swojej orientacji, mam myśli samobójcze - co robić?
Nie akceptuję swojej orientacji, mam myśli samobójcze - co robić?
Nie wiem jak to opisać. Nienawidzę siebie każdego dnia kiedy się budzę. Nic mi się nie chce, ciągle zadaję sobie pytanie dlaczego przeżyłem? Przecież miałem umrzeć - urodziłem się za wcześnie, nie było szans!
W szkole spędzam każda przerwę sam (Bogu dzięki ostani rok w technikum!), oceny są kiepskie. Nie akceptuję też swojej orientacji. Kiedyś było inaczej, nagle wszystko się zmieniło. Dlaczego? Ile dał bym aby jeszcze raz się urodzić i być heterykiem.
Gdy matka dowiedziała się o mnie kontroluje mnie jeszcze bardziej, ale ja zostaje dłużej w szkole i siedzę w internecie i muzyce - jedynie tam mogę uciec…
Nic mi się nie udaje, od paru miesięcy jestem do niczego. Nie widzę dalszego sensu, mam coraz więcej myli samobójczej i planów śmierci.
Kiedy chodziłem do psychologa szkolnego, ale nie powiedziałem o orientacji tylko o odrzuceniu w klasie - niestety ta dzwoniła i wszystko opowiadała matce. Nie mam zaufania do psychologów. Dlatego nie chcę iść do psychiatry, bo na samych tabletkach znów nie będę jechał…
Nie wiem co mam robić. Powoli zaczynam załatwiać ostatnie sprawy i odliczać do końca mojego piep***nego życia :(
Witam!
Odróżnianie się w jakikolwiek sposób od grupy jest trudne, ponieważ szczególnie w wieku dojrzewania, rówieśnicy nie potrafią zaakceptować inności. Nie ważne jest, czy chodzi o orientację, kolor skóry, wyznanie, otyłość czy pochodzenie społeczne. Ważne jednak jest to, czy sam akceptujesz siebie. To Ty jesteś ważny i powinieneś dbać o siebie.
Psycholog szkolny może informować rodziców o Twoim stanie psychicznym, jeśli uzna, że Twoje problemy są bardzo trudne. Rodzice mają obowiązek się Tobą opiekować i pomagać Ci w rozwiązywaniu problemów. Myślę, że nie powinieneś z góry zakładać, że każdy psycholog Cię zawiedzie. Nie znasz wszystkich, więc nie możesz generalizować. W momencie, kiedy jesteś pełnoletni, możesz iść do psychologa bez wiedzy i pozwolenia rodziców, bo sam o sobie decydujesz.
Uważam, że potrzebna Ci jest wizyta u seksuologa, ponieważ będzie mógł pomóc Ci w Twoich problemach. Możesz również skorzystać z pomocy fundacji Lambda i prowadzonego przez nią telefonu zaufania. Fundacja ta zajmuje się pomocą osobom w trudnej życiowej sytuacji związanej z ich seksualnością. Możesz tam odnaleźć pomoc i wsparcie, jakich oczekujesz.
Pozdrawiam
Witaj :)
Również jestem gejem i początkowo miałem problem, aby to zaakceptować. Jednakże trochę poczytałem(oczywiście polecam jakieś sensowne publikacje, lub pożądne strony internetowe, takie jak ta) i doszedłem do wniosku, że tak właściwie to w byciu gejem nie ma nic złego. Skoro nie można orientacji zmienić, to nie pozostaje nic innego jak ją zaakceptować. Uważam też, że targnięcie na życie nie jest rozwiązaniem sytuacji. Ponadto byłoby szkoda, gdyby zginął młody i obiecujący człowiek :)
Być może Twoja mama na swój sposób lęka się, lub boi zaakceptować to, że jesteś osobą o orientacji homoseksualnej. W większości przypadków wynika to jednak z niewiedzy i uprzedzeń społecznych. Uważam, że najlepszym wyjściem byłaby szczera rozmowa z rodzicami, lub na początku tylko z mamą(wiem, że łatwo się o tym pisze, a trudniej wprowadza w życie, w końcu też jestem gejem). Na pewno ulży Ci nawet jeżeli rodzice Ciebie nie zaakceptują. Trudne to, zwłaszcza w młodym wieku, ale przynajmniej wiesz "na czym stoisz".
Uważam też, że bardzo pomocna może się okazać wizuta u seksuologa, tak jak zaleciła to pani psycholog ;)
Pozdrawiam i mam nadzieję, że wszystko pójdzie po Twojej myśli :)
Dodaj nowy komentarz