Jestem hetero czy bi?

O ja cie! Emocji przecież nie da się ukryć, ukazują nasze wnętrze. Są spostrzegane w różny sposób lecz gdy dwie osoby podświadomie rozumieją własne intencje, dostrzegą w sobie zachwyt - jak napisała szanowna redakcja "W tej sytuacji może być to po prostu sympatia." Sympatia to przyjazny stosunek do kogoś lub czegoś jednakże gdy w grę wchodzą uczucia nie nazwał bym tej relacji swoistą sympatią. Sam wiem, o czym adrian1992 pisał, gdyż jestem w podobnej sytuacji i tyle samo mam lat, również po przejściu z dziewczyną, które miało miejsce w czasie Walentynek. Moja "Sympatia miłości", która mnie fascynowała gdy chciałem jej powiedzieć te "dwa słowa, dziewięć liter" powiedziała mi, że ma chłopaka. Bardzo się wtedy zniecierpliwiłem, wręcz załamałem ponieważ wiedziałem, że nie jestem idealny, przystojny, dobrze zbudowany jak kolega z klasy. Miałem mieszane uczucia w stosunku do tego kim naprawdę jestem. Zwyczajnie zazdrościłem mu postury, gdyż sam starając się nie potrafiłem wyglądać jak on ze względu na moją sytuacje materialną i różnorodność stworzenia naszego ciała. Aż zupełnie niespodziewanie "mój ideał" do naśladowania, kolega, któremu zawsze zazdrościłem ukazał emocje, które prawidłowo odebrałem, nabrał rumieńców i nie mógł wypowiedzieć słowa. Potarzało się to gdy mnie za każdym razem zobaczył. Starałem się nie myśleć o co mu chodzi. Pomyślałem więc aby również przekazać mu jakiś znak abyśmy się zrozumieli by nie skrzywdzić jego uczuć i swoich. Miałem też różne wyobrażenia: "tzw trójkąciki chodzą mi po głowie" - tak się przejąłem cała sytuacją, że sam nie potrafiłem wypowiedzieć słowa ani przestać myśleć. Pomyślałem mam okazje się zaprzyjaźnić - Dlaczego nie? przecież jestem tolerancyjny to nic takiego. Nie pokazałem się po tym znaku przez dwa dni - byłem zwyczajnie zmieszany. Nie wiedziałem co z sobą zrobić, wstydziłem się. Zastanawiało mnie czym tak zaimponowałem mu. Nie chciałem po sobie poznać, że mi bardzo zależy, bałem się wyszydzenia. Trwało to tak długo, że straciłem już nadzieje. To samo widziałem w oczach kolegi te zwątpienie, te nieustające znaki zapytania. Biseksualizm również uważam za atut i nie należy tej postawy, orientacji ukrywać w żaden sposób. W przeciwnym razie szkodzi się sobie i innym. Skupiamy się na uczuciach i odbieranych emocjach nie zależnie od płci jeśli wewnętrznie dążymy, pragniemy wzajemności, i interpretujemy uczucia w taki sposób jaki sprawiają nam satysfakcję i szczęście drugiej osoby. Nic nie stoi na przeszkodzie aby takiej osobie o tym powiedzieć lub też z nią porozmawiać. W umyśle stawiamy blokadę, boimy się nie akceptacji, odrzucenia, poniżenia, ośmieszenia przez kolegów, znajomych, najbliższych oraz na pierwszym miejscu osoby do której mamy zamiar się zwrócić. Gdyby się głębiej zastanowić możemy zyskać szczęście danej osoby a co za tym idzie przyjaźń o którą w ówczesnych czasach jest trudno. W takiej sytuacji o której mowa na tej stronie kieruje nami "określenie popędu seksualnego", który może przeobrazić się właśnie w przyjaźń, w stosunku do akceptacji tej samej płci. A jeśli znowuż przyjaźni towarzyszą uczucia, poczucie braku kontaktu tak bliskiej osoby nazywamy to miłością - tak to rozumiem, będąc osobą biseksualną ku mojemu mniemaniu.
Uważam serwis abcZdrowie.pl za portal godny poświęcenia uwagi i rzetelności informacji. Odnoszę się z prośbą do redakcji aby słowem skomentowała mój tok myślenia.