Dlaczego zdradzamy

Witam
Mam ogromny problem małużeński, dotyczy zdrady wielokrotnej. Zdradza mnie mąż. Jesteśmy od 10 lat po ślubie a w związku od 15 lat. Pierwsza zdrada miała miejsce jeszcze przed ślubem, obiecał przysięgał i uwierzyłam. Następna ujawniona nastąpiła po 3 miesiącach od ślubu. O kolejnej dowiedziałam się kiedy była na świecie nasza pierwsza córka, miała 5 miesięcy. Wybaczyłam kolejny raz, bo błagał, płakał prosił że to już koniec itp. Po 6 latach dowiedziałam się że mój mąż dalej utrzymał ten romans i przez te lata mnie zdradzał. Oczywiście sytuacja się powtórzyła znów płakał, błagał. Było mi strasznie ciężko ale dla dobra dziecka postanowiłam mu dać szansę. Oczywiście postawiłam mu warunki do spełnienia psycholog, wspólna terapia. Niestety mój mąż jest fantastycznym manipulatorm, był raz u psychologa i tak długo mi udowadniał że przecież jest wszystko międzynami dobrze że nie musimy iść na terapię. A ja głupia uwierzyłam i po 1,5 roku zaszłam w ciąże (oboje tego chcieliśmy) po burzliwym porodzie (zatrucie ciążowe- cięzki stan) miesiąć po nawiązał kontakt z koleżanką z nowej pracy, sms meile, telefony, zdjęcia, aż wkońcu pojechał na delegację i zdradził gruntownie. Przypadkiem odkryłam zdjęcia i poprosiłam o rozmowę. Mąż był zszokowany że wiem, najpierw chciał się wykręcić, przyparty do ściany przyznał się. Na początku błagał abym mu przebaczyła ja kategorycznie twierdziłam że nie że mam tego wszystkiego dosyć. że chcę rozwodu.
Wyjechał ze starszą córką na zimowisko i po powrocie wszystko się zmieniło, stał się daleki, obcy wykazywał brak chęci rozmowy, wyjaśnienia. Doszło do romowy w której przyznał że zakochał się w tej kobiecie, że mnie też kocha że kontaktuje się z nią i nie czas teraz aby podejmować decyzje o wybieraniu którjkolwiek ze stron. Bardzo mnie to boli. Rozmawiałam z mężem, pytałam dlaczego czy to kwestia sexu, czy robiłam cośnie tak on stwierdził że byłam zbyt wymagająca, że narzucałam mu się. Twierdzi że nie potrafię z nim rozmawiać, że mam ciężki charakter, że wchodzę mu w zdanie, że z nim rywalizuję. Ja mogę przyznać ię do tego że mam trudny charakter i pewnie w rozmowie pare razy mu przerywałam a co do sexu to lubiię go i moje uwagi sprowadzały się do tego aby to mąż zainicjował zbliżenie bo zawsze to ja robiłam i najczęściej słyszałam że nie chce bo jest zmęczony. Teraz jestem w strasznej kondycji psychicznej, mieszkamy razem , praktycznie nie rozmawiamy ze sobą jedynie kurtuazyjnie. Staramy się nie denerwować córki. Oboje poszliśmy do psychologa, ja przemyślałam sprawę i mogłabym spróbować chyba bardziej dla dzieci niż dla siebie, mąż natomiast nie określił się co dalej, kogo wybiera. Proszę o wskazówkę, opinię czy można uratować to małżeństwo czy lepiej dla mnie abym dała sobie spokój. Proszę o poradę. Dziękuję i pozdrawiam.
Katarzyna