Dlaczego namiętność gaśnie?

Namiętność jest charakterystyczną cechą romantycznych początków związku. Wiąże się z absolutnym uwielbieniem, idealizacją partnera oraz chęcią częstych i intensywnych kontaktów. W tej fazie fizyczne pożądanie, ochota na bliskość i seks jest czymś naturalnym i oczywistym. Czy taki stan może trwać wiecznie?

Co się dzieje z namiętnością?

W jednym z badań zapytano kobiety, co robią, kiedy mają chwilę wolnego czasu i spędzają go w domu razem z mężem. Okazało się, że ponad 30% Pań poniżej 35 r. życia odpowiedziało, że kocha się wtedy ze swoim mężem. Tak samo odpowiedziało 25% kobiet pomiędzy 35. a 45 r. życia, ale tylko 10% Pań po 45 r. życia. Erotyzm pomiędzy partnerami to przede wszystkim namiętności i intymność. Okazuje się, że w miarę trwania związku oba te czynniki obniżają swój poziom. Tak oto początkowo szalona namiętność umiera w miarę trwania związku.

Dlaczego namiętność nie może trwać wiecznie?

Stopniową śmierć namiętności wyjaśnia się przede wszystkim poprzez jej nierealistyczność. Wewnętrzna logika namiętności prowadzi do tego, że po jej skonsumowaniu zaczynają pojawiać się zabójcze konsekwencje. Namiętność nie może rosnąć w nieskończoność. Jedną z cech namiętności jest absolutnie uwielbienie kochanka, a to dzieje się jedynie przy braku realnej oceny rzeczywistości. W końcu przychodzi taki moment, że zaczynamy dostrzegać wady i niedoskonałości partnera. Oczywiście miłość może trwać jeszcze bardzo długo, jednak w pewnym momencie przestaje opierać się na bezgranicznym uwielbieniu kochanej osoby.

W czasie kiedy kochankowie przeżywają namiętność, nic nie jest ważniejsze od łączącego ich uczucia. Aby taki stan mógł trwać, nie może pojawić się konkurencja. Wszystko, co odciąga uwagę od zakochania: problemy w pracy, dzieci, finanse itp., jednocześnie powoduje uśpienie namiętności, a nawet może oznaczać całkowitą jej śmierć.

Uważa się, że pierwsza faza zakochania, czyli zauroczenie i związana z nim namiętność, jest w pewnym sensie zjawiskiem paradoksalnym. Bądźmy więc świadomi, że jej nagłe i często dramatyczne zakończenie jest zjawiskiem normalnym i powszechnym.