Co to jest kompleks Edypa?

Kompleks Edypa został opisany przez Zygmunta Freuda. Według twórcy psychoanalizy, kompleks Edypa może rozwinąć się u chłopca między 4. a 6. rokiem życia, w fazie fallicznej. W tej fazie zainteresowania erotyczne, związane dotąd tylko z własnym ciałem, zaczynają oddzielać się od dziecka i kierować na inne osoby, przede wszystkim na opiekunów, w przypadku chłopców na osobę matki. Z koncentracją na jednym z rodziców wiąże się negatywny stosunek do drugiego, zazdrość i odrzucenie. Kiedy dziecko szczególnym przywiązaniem zaczyna darzyć rodzica przeciwnej płci, rywalizuje z rodzicem tej samej płci. Kiedy kilkuletni chłopiec zauważa, że matka nie jest wyłącznie jego własnością, w walce o jej względy ojciec staje się rywalem. Chłopiec zaczyna mieć sprzeczne odczucia wobec ojca, nienawidzi go, bo odbiera mu matkę, ale również kocha i zaczyna podziwiać go i naśladować. Freud uważał, że poprawne rozwiązanie tego konfliktu leży wręcz u podłoża moralności człowieka i rozwoju superego, powstawania u niego pewnych wzorów i ideałów.

Nazwa kompleksu Edypa ma swój początek w starożytnej legendzie o Edypie, królu Teb, który poślubił własną matkę i zabił swojego ojca, nie będąc świadomym kim są te osoby. Według psychoanalityków kompleks Edypa to kompleks negatywnych uczuć do ojca, fantazji o jego śmierci, o zabiciu go, a także związanego z tym poczucia winy, lęku przed karą. Odgrywa to bardzo ważną rolę w kształtowaniu się osobowości mężczyzny, nierozwiązany kompleks Edypa staje się przyczyną późniejszych zaburzeń, problemów małżeńskich, rodzinnych i społecznych