Aseksualność

Jako aseksualne określają się osoby, które nie odczuwają pożądania seksualnego. Dotychczas traktowano to jako zaburzenie, dysfunkcję seksualną, jednak pojawia się coraz więcej głosów, by aseksualność uznać za czwartą orientację seksualną.

Orientacja aseksualna

Orientacja seksualna to trwały, emocjonalny, uczuciowy i seksualny pociąg wobec osób określonej płci. Jest ona czymś stałym i nie jest kwestią wyboru danej osoby. Aseksualność jest więc terminem opisującym osoby, które od zawsze nie odczuwały pragnień, potrzeb seksualnych i nie jest to dla nich przyczyną cierpienia. Biorąc pod uwagę, że żadna orientacja sama w sobie nie jest zaburzeniem, stan ten nie może być wywołany zaburzeniem organicznym ani chorobą somatyczną. Należy odróżnić aseksualność od awersji seksualnej, orientacji ego-dystonicznej, stanów wywołanych chronicznym zmęczeniem czy nadmiernym stresem.

Awersja seksualna

O awersji mówimy, gdy sama perspektywa kontaktu seksualnego z partnerem powoduje u danej osoby niechęć, obawę lub lęk w stopniu wystarczającym, by unikać tej seksualnej aktywności. A kiedy dochodzi do seksu, pojawiają się uczucia silnie negatywne i niezdolność do przeżywania przyjemności. W skrajnej postaci awersja seksualna wiąże się z odrazą do wszelkich bodźców seksualnych, niezależnie od osoby partnera. Stan ten często związany jest z przeżyciem traumy seksualnej. Może być także wywołany głębokimi konfliktami między partnerami, negatywnymi doświadczeniami z przeszłości, purytańskim wychowaniem seksualnym. Jest to jedno z najtrudniejszych do wyleczenia schorzeń w praktyce seksuologicznej. Częściej dotyka kobiety. O orientacji niezgodnej z ego mówimy, gdy dana osoba nie akceptuje swojej hetero- czy (najczęściej) homoseksualności.

Oprócz rezygnacji z realizacji pragnień seksualnych wiąże się z obniżoną samooceną, depresją, myślami samobójczymi. Osoby te większość sił wkładają w nieustanne zaprzeczanie swoim pragnieniom, tłumienie ich. Podsumowując, w przeciwieństwie do osób aseksualnych osoby z awersją seksualną czy nieakceptujące własnej orientacji cierpią z tego powodu, mają też olbrzymie trudności ze stworzeniem lub utrzymaniem związku.

Problem pojawił się kilka lat temu podczas badań nad seksualnością Brytyjczyków. 18 000 osób zapytano o ich pociąg fizyczny. Miały odpowiedzieć, czy odczuwają pożądanie do płci przeciwnej, własnej, obu płci, a może wcale nie odczuwają zainteresowania seksem. Jeden procent badanych (blisko 200 osób) odpowiedział, że „nigdy nie odczuwał pociągu do żadnej z płci”.

Aseksualność wyłoniła się więc przypadkiem w badaniach nad seksualnością. Nie mamy więcej informacji na temat tej grupy osób, przede wszystkim nie wiadomo, z jakiego powodu zadeklarowały one brak zainteresowania seksem. Do dziś nie przeprowadzono żadnych badań nad osobami określającymi się jako aseksualne.